Lilian Beleeft

Noem me een sensatiezoeker, maar wanneer een boek zoveel in het nieuws komt als Ik Ga Leven van Lale Gül dan moet ik dat boek lezen. Extra leuk dus dat ik mee mag doen met de Blogtour van dit boek!

Flaptekst 

‘Muziek mag niet, daten is verboden, het hebben van vrienden van het andere geslacht is onwettig, je leuk kleden en opmaken is ongepast, ’s avonds buiten zijn is niet geoorloofd, “vieze, immorele” films en series kijken is onaanvaardbaar (en dan bedoel ik geen porno, gewoon een film waarin wordt gezoend), het vieren van verjaardagen of andere heidense feestdagen mag niet, werken met mannen kan niet en ook uitgaan en feesten op festivals is verboden.’

Opgroeien in een streng islamitisch gezin betekent voor Büsra dingen stiekem doen. Stiekem make-up en sieraden dragen, laat thuiskomen, met jongens afspreken en alcohol serveren in een restaurant. Maar het betekent vooral: voortdurend vragen stellen.

‘Moet ik leven als een kamerplant? Moet ik in een huwelijk treden waar alle seks uit is geramd nog voordat het begonnen is, omdat mijn verwekkers een volstrekt humorloze, bloedeloze en Koranvaste lul voor mij hebben uitgekozen? En dan veranderen in een broedkip zoals alle vrouwen om me heen? En de rest van mijn bestaan op die manier slijten? Is dat waarvoor ik leef? Is God dan blij met mijn tragedie?’

In een ongekend eerlijk relaas onderzoekt Büsra met veel humor de grenzen van haar geloof en de gemeenschap waar ze in opgroeit. Als er iemand geen blad voor de mond neemt, is het Büsra wel.

Lale Gül (1997, Kolenkitbuurt, Amsterdam) studeert Nederlands aan de VU. Tot haar zeventiende ging ze in het weekend naar een Koranschool van Stichting Milli Görüş. In haar autobiografische debuutroman Ik ga leven betwist ze alles wat ze daar geleerd heeft en meer.

Mijn Mening
heel eerlijk, de eerste pagina’s schrok ik nogal van het taalgebruik. Gül komt direct met een hoop moeilijke woorden, lange zinnen en ingewikkelde uiteenzettingen.

Echter wordt dit al snel afgewisseld door zeer vlotte, humoristische en hier en daar grove passages. Juist die stukken kan ik erg waarderen, omdat de rauwe tekst goed weergeeft wat Lale duidelijk wil maken.

Voor mij had het literaire gehalte lager mogen zijn, zodat het boek toegankelijker wordt. Af en toe heb ik me echt af zitten vragen wat nu precies de boodschap was en waarom dit op deze manier overgebracht moet worden. Ik was meer bezig met het begrijpen van de woorden dan begrijpen wat er nu daadwerkelijk geschreven werd. 

Door het woordgebruik komt het af en toe wat arrogant over, terwijl ik Büshra juist een heel sterk personage vind. Ik heb respect en ontzag voor haar, voor haar keuzes en hoe zij haar leven inricht (of moet inrichten om enige vrijheid te ervaren). Emoties en gevoelens worden heel goed overgebracht in het verhaal.

Ook enkele poëzie die in het boek geschreven staat vind ik onwijs mooi en krachtig.

Ik wil inhoudelijk geen mening over het boek uiten, omdat ik niet de kennis heb van de Koran en de Islam om hier iets zinnigs over te zeggen. Ik vind het echter van zeer veel moed getuigden dat Gül op deze manier haar verhaal op papier heeft gezet. Zoals uit de media is gebleken, neemt een hoop mensen het haar niet in dank af. 

Ik vind dit boek zeker een aanrader, echter moet je je niet laten ontmoedigen door de literaire passages. Gül’s verhaal mag gehoord worden!

Ik schreef deze recensie als gastblog voor Juf Willemijn: https://jufwillemijn.wordpress.com/2021/04/15/ik-ga-leven-lale-gul/


Ik wil uitgeverij Prometheus bedanken voor het recensie exemplaar! Dit heeft op geen enkele manier invloed op mijn mening over het boek.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *